خاکی در گفت‌وگو با اتاق ایران آنلاین اظهار کرد: برگزاری نشست‌های اقتصادی و کشاورزی و مذاکرات B2B فرصت مناسبی برای فعالان اقتصادی دو کشور فراهم کرده است تا بدون واسطه درباره ظرفیت‌ها، نیازها و زمینه‌های همکاری گفت‌وگو کنند.

او افزود: تفاهم‌نامه و توافق زمانی ارزش اقتصادی پیدا می‌کند که برای اجرای آن پروژه مشخص، شریک تجاری، مدل تأمین مالی و برنامه زمانی تعریف شود.
بنابراین در کنار توسعه ارتباطات، باید سازوکار پیگیری توافقات نیز تقویت شود.

رئیس اتاق لرستان ادامه داد: یکی از ظرفیت‌های مهمی که در این سفر مورد توجه قرار گرفته، همکاری در حوزه کشاورزی و صنایع وابسته است.
این حوزه می‌تواند طیف وسیعی از فعالیت‌ها، از تولید و تجارت محصولات کشاورزی تا ماشین‌آلات، صنایع تبدیلی و خدمات فنی و مهندسی را دربرگیرد.

خاکی با اشاره به بازدید هیأت ایرانی از واحدهای صنعتی و کشاورزی ازبکستان گفت: بازدیدهای میدانی اهمیت زیادی دارد، زیرا فعال اقتصادی علاوه بر گفت‌وگو با طرف تجاری، می‌تواند زیرساخت‌ها، ظرفیت تولید و نحوه فعالیت بنگاه‌ها را از نزدیک بررسی کند.
این شناخت در تصمیم‌گیری برای سرمایه‌گذاری یا همکاری تجاری مؤثر است.

او همچنین حضور رؤسای اتاق‌های استانی در این هیأت را فرصتی برای معرفی ظرفیت‌های متنوع اقتصادی کشور دانست و گفت: هر استان ایران دارای مزیت‌های خاص خود است و حضور اتاق‌های استانی کمک می‌کند این ظرفیت‌ها مستقیماً در اختیار شرکای خارجی قرار گیرد.

رئیس اتاق لرستان تأکید کرد: توسعه روابط اقتصادی با ازبکستان نباید صرفاً در افزایش حجم تجارت خلاصه شود.
سرمایه‌گذاری مشترک و ایجاد زنجیره‌های تولید میان دو کشور می‌تواند آثار ماندگارتری ایجاد کند و زمینه حضور شرکت‌های ایرانی در بازار ازبکستان را افزایش دهد.

محمدخاکی در ادامه به اهمیت استمرار ارتباطات میان اتاق‌های بازرگانی اشاره کرد و گفت: یکی از وظایف اتاق‌ها پس از پایان این سفر، حفظ ارتباط با طرف‌های تجاری و کمک به فعالان اقتصادی برای ادامه مذاکرات است.
اگر این ارتباط استمرار داشته باشد، احتمال تبدیل مذاکرات اولیه به قراردادهای تجاری بیشتر خواهد شد.

او افزود: بخش خصوصی برای ورود به بازارهای جدید به اطلاعات دقیق و دسترسی به شریک مطمئن نیاز دارد.
اتاق‌های بازرگانی می‌توانند در هر دو زمینه نقش تسهیل‌گر داشته باشند.

خاکی در پایان اظهار کرد: سفرهای تجاری زمانی اثرگذار خواهند بود که یک مسیر مشخص از آشنایی و مذاکره تا قرارداد و اجرای پروژه ایجاد کنند.
آنچه اهمیت دارد، ادامه دادن همین مسیر پس از پایان سفر است.