نایب رییس اتاق ایران :

سنت نیکوی گزارش دهی و برخی آداب آن

۵ دی ۱۳۹۶

 

 

حسین سلاح ورزی/ نایب رییس اتاق ایران :

گزارش دهی از فعالیت ۱۰۰ روز نخست کاری  دولت از سوی رییس جمهور منتخب به شهروندان  یک عادت  نیک است که در کشورهای دارای سنت دموکراتیک زاد و رشد کرده و به مرور به یک الزام و نهاد تبدیل شده است . این سنت که در غرب به نوعی مطالبه عمومی تبدیل شده و از سوی رییس جمهور یک وظیفه اجتناب ناپذیر شده است  آداب ویژه ای دارد که نادیده انگاشتن این اداب و یا دستکاری و مخدوش کردن آن با واکنش منفی شهروندان مواجه می شود.حسن روحانی که با رای اکثریت شهروندان ایرانی  در انتخابات ۲۹ اردیبهشت ۱۳۹۶ برای باردوم با آرای اکثریت ایرانیانی که در انتخابات شرکت کردند به ریاست جمهور ایران انتخاب شد این سنت نیک را درایران باب کردو چند روز پیش گزارش ۱۰۰ روز فعالیت دولت دوم خود را در تلویزیون ارایه کرد. در این روزهای تازه سپری شده در باره این گزارش عرضه شده از سوی آقای روحانی نکات پرشماری از سوی منتقدان سرسخت وی در جریان جنا ح سیاسی اصولگرایان و حتی در میان اصلاح طلبان گفته و نوشته شده است که هرکدام از  دریچه های به این گزارش پرداخته اند.

باتوجه به اینکه هدف نخست این سنت پسندیده سپاس از شهروندانی است که به رییس دولت  در انتخابات رای داده اند و حالا انتظاردارند او بگوید در این ۱۰۰ روزنخست فعالیت دولت جدید کدام کارها را انجام داده است ، این عادت برخی آداب خاص پیدا کرده است که رعایت این آداب بر غنای کار منجر می شود و البته نادیده انگاشتن آن  آداب به مخدوش شدن این سنت منجر می شود. یکی از آداب گزارش دهی ۱۰۰ روزه  ازسوی رییس جمهور این است که به شهروندان یادآوری کند برپیمانش با آنها ایستاده است. این کار قدردانی از رای دهندگان و هواداران است که بدانند به کسی رای داده اند که وعده ها و حرفهایی که در جریان فعالیت ها برزبان آورده است را از یاد نمی برد. آیا اقای حسن روحانی در جریان گزارش دهی این را رعایت کرد؟ ناظران آگاه و کسانی که در جریان مبارزات انتخاباتی شعارها و وعده های آقای روحانی به ویژه درحوزه سیاست داخلی دنبال می کردد باوردارند که رییس جمهور دست کم در حوزه سیاست داخلی این آداب از کارگزارش دهی را به عمد یا به سهو ویا هر عامل دیگری رعایت نکرده است. وی در جریان کارزار انتخاباتى وعده تلطیف فضای سیاسی داخلی را با اجرای خواسته های شهروندان در باره برخی تنگناها برای برخی چهره های سیاسی نام آشنا را داده بود که در گزارش ۱۰۰ روزه اثری از آنها نبود. رییس جمهور روحانى برخلاف تصور اکثریت علاقمندان چیزی در این باره نگفت و هواداران پرشورتر خود را ناامید کرد.

یکی دیگر از آداب پذیرفته شده در گزارش دهی ها این است که گزارش دهنده و گزارش گیرندگان عادت دارند خبرهای امیدوارکننده بگویند و بشنوند. این سنت از ان جهت توجیه دارد که اکثریت رای دهندگان به رییس جمهور به ادامه کاردولت بیشتر از گذشته امیدوارشوند. به نظر می رسد رییس جمهورروحانی این بخش  از آداب گزارش دهی را نه تنها مراعات کرد بلکه اغراق نیز در ارایه آمارها نیز از نظرکارشناسان دیده می شد. به نظر می رسد میان ادامه رکود فعالیت های صنعتی و معدنی و حتی صادراتی با آمارهایی که رییس جمهور در باره اشتغال ایجادشده می داد تعارض وجوددارد و شهروندان و کارشناساسی نیز این تعرض و تناقض را با گوشت ، پوست و استخوان لمس می کنندو باور ایجاد شغل در این وضعیت را باورنکردند .

به نظر می رسد این گزارش ۱۰۰ روزه دست کم در این باره با اقبال شهروندان ایرانی همراه نبود که یک نقطه آسیب پذیر به حساب می آید. رییس جمهور می توانست در این باره با کارشناسان و اقتصاددانان به ویژه اقتصاددانانی که تخصص کافی در این باره داشتند و دارند  بیشتر مشورت می کرد. این عدد اعلام شده از سوی رییس جمهور محترم که در این ۱۰۰روز ۲۵ هزار میلیارد تومان برای بودجه عمرانی پرداخت شده نیز با ناباوری کارشناسان همراه شده است.

آمارهای ارایه شده از سوی بانک مرکزی که نشان می دهد در نیمه نخست امسال ارقام بسیار کمی به بودجه عمرانی اختصاص داده شده است با این خبر بسیار خوش بینانه آقای روحانی سازگارنیست و نیاز به توضیح مشروح دارد. به نظر می رسد امیدوارکردن شهروندان حق رییس جمهور است و اصولا در گزارش های این چنینی باید اقدام به امیدوارسازی کرد اما اگر این هدف با نوعی بزرگنمایی همراه شود ممکن است برضد این هدف باشد. البته این امیدواری که ایشان داد و تاکید کرد دولت نمی خواهد نوسان شدید در بازار ارز باشد یا اینکه قرار است روزگارناخوش بانکها بهبود یابد در این چارچوب شاید قابل ارزیابی باشد و از رسم های پذیرفته شده است. یکی دیگر از آداب گزارش دهی ۱۰۰ روزه این است که تنگناهای اجرای وعده ها به درستی و با شفافیت با شهروندان در میان گذاشته شود .

بررسی از سر بردباری و کارشناسی به نوع و محتوای گزارش دهی آقای روحانی در این بستر نیز به نظر اهل سیاست نمره خوبی نمی گیرد. این حق شهروندان است که بدانند آیا اینده و عمر باقی مانده از دوره قانونی فعالیت دولت با خوشی و انسجام ملی همراه است یا ایکه گره هایی وجوددارد که بازکردن آنها از اراده و اختیاررییس جمهور خارج است و این نقاط کدامند؟ نکته آخر در باره آداب گزارش دهی به روش کار برمی گردد. رییس جمهور ایران می توانست و باید درروش کار دگرگونی و نوآوری انجام می داد و در گزارش دهی دست کم منتقدان سرسخت اصلاح طلب با او مجادله می

 

✍️ حسین سلاح ورزی- نایب رئیس اتاق بازرگانى و صنایع و معادن وکشاورزى ایران

مطالب مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Translate »